Rule 3 : รักน้องต้องจับจูบ!


                ตอนนี้ไอ้เมฆเมาหลับไปแล้วครับ  มันกินเหล้าที่พี่เทคของมันชงให้ได้เพียงแค่สองแก้วมันก็ฟุบแล้ว  สงสัยต้องติวเข้มให้มันเสียแล้วเพราะขืนมันเมาง่ายแบบนี้มันอาจจะถูกหลอกพาเข้าโรงแรมก็ได้  ไอ้บ้านี่เป็นผู้ชายประสาอะไรวะน่ารักฉิบหาย  ยิ่งตอนเมานะ...อื้อหือ พวกรุ่นพี่มองกันตาเยิ้มเลย

                “อึ๊ก! เอาอีกดิ๊พี่  เร็ว!” ผมที่กำลังกึ่มๆ หลังจากซัดเหล้าเกือบเพียวไปสี่แก้ว  พลังอึดของกูมันใช้ได้นี่หว่า  แต่ตอนนี้ผมมึนจนแทบนั่งไม่ติดเก้าอี้แล้วล่ะครับ  ไม่รู้ทำไมยิ่งเมายิ่งอยากอัดเหล้าเข้ากระเพาะ

                “ฮันนี่ เยอะไปแล้วนะเว้ย  แม่.งน้องมันเมาแล้วว่ะ  มึงพอเถอะเชี่ยลัน” พี่ขลุ่ยแย่งแก้วเหล้าไปจากมือผมซึ่งผมก็เริ่มโวยวาย  กูแดกของกูดีๆ มาแย่งไปทำไมวะ

                “มันขอเอง  กูไม่ได้บังคับซักหน่อย” พี่ลันยักไหล่ก่อนจะชงเหล้าให้ผมอีก  แต่คราวนี้มันเติมน้ำลงไปเยอะพอสมควร  เหล้าสี่แก้วที่ผมกรอกลงคอนี่ล้วนเป็นฝีมือการชงของไอ้พี่ลันทั้งนั้น  จะเรียกว่าชงคงไม่ถูกเพราะมันแค่รินเหล้าให้ผมเท่านั้นมันไม่ได้เติมน้ำลงไปให้ผมเลย

                “พี่! เร็วๆ เซ่  นี้ดอย่างแรงเลย” ผมแย่งแก้วเหล้าว่างเปล่าของผมออกจากมือพี่ขลุ่ยก่อนจะทุบแก้วลงบนโต๊ะเพื่อเร่งให้พี่ลันเอาเหล้ามาให้ผมอีก  ก็แบบ...เหล้าที่พี่แกชงเมื่อกี้ถูกไอ้พี่ขลุ่ยเททิ้งหมดเลยน่ะสิ  แม่.ง เสียดายว่ะ

                “สุดที่รัก  พอได้แล้ว” ไอ้พี่เสือจับมือพี่ลันที่กำลังจะชงเหล้าให้ผมเอาไว้  เฮ้ย! ไอ้พี่บ้านี่จะห้ามทำไมวะ  ทีโต๊ะอื่นเขายังมอมเหล้าน้องจนอ้วกแตกอ้วกแตน  กูยังไม่ได้เมาถึงขนาดนั้นแล้วพวกมึงจะห้ามกูทำไมครับ(เมาไม่รู้ตัว ปากมันเลยหมาผิดปกติ)

                “ใครสุดที่รักมึงวะไอ้พี่เสือ  โด่ แค่จูบกันนิดเดียวสะเออะเรียกกูสุดที่รัก  ถ้าได้กันมึงไม่เรียกกูเมียเลยเหรอวะ อึ๊ก อย่าให้กูได้ยินอีกนะมึง ไม่งั้นกูเตะไส้แหกเลยแม่.ง” ผมพูดเสียงยาน

                “เฮ้ย โหดว่ะ!!” ไอ้พี่เสือทำตาโตพลางส่งเสียงอู้อ้าอย่างตื่นเต้น  กูด่ามึงเนี่ยมึงดีใจเหรอวะ

                “ไอ้พี่เตี้ยหน้าหล่อ!! รีบชงเหล้ามา เอาเข้มๆ นะเว้ย” ผมเบือนหน้าหนีจากไอ้พี่เสือก่อนจะหันไปหาไอ้พี่ลันซึ่งตอนนี้กำลังทำหน้าอึ้งๆ กับคำพูดคำจาของผม  เมื่อรู้ว่าผมเมาแล้วปากหมาไอ้พี่ลันก็ไม่ชงเหล้าให้ผมอีก

                ผมจ้องหน้าไอ้พี่ลันด้วยสายตาปรือๆ เพราะเมา  ยิ่งมองไอ้พี่นี่ยิ่งหล่อว่ะ  ใบหน้ารูปไข่เรียวยาวรับกับดั้งโด่งๆ  คิ้วเข้มๆ แอบโก่งเล็กน้อยพอให้ดูดี  ตาก็เรียวคม ประกายในตาวิบวับน่ามองแถมขนตายังยาวอีกด้วย  ปากพี่แกเป็นสีชมพูอ่อนอมส้มรูปกระจับน่าจูบ  คอก็ขาว...น่าไซ้เป็นบ้าเลยว่ะ  ถ้าไม่ติดว่าไอ้พี่หล่อนี่ร่างล่ำเป็นหมีควายล่ะก็ผมลากเข้าห้องแล้วนะ  คนห่.าอะไรวะดูดีอย่างกับรูปวาด  หมอนี่ไม่ใช่คนแล้วล่ะ เป็นเทวดาปลอมตัวลงมาแน่ๆ

                มองพี่แกจากฝั่งตรงข้ามแบบนี้ไม่สะใจเลยว่ะ  ว่าแล้วผมก็ลุกเดินเซๆ เข้าไปนั่งข้างพี่แกโดยไล่ยัยผู้หญิงที่นั่งนัวเนียพี่แกออกไป  ผู้หญิงคนนั้นร้องวี้ดว้ายอย่างตกใจก่อนจะรีบกระเถิบหนีเมื่อคนเมาอย่างผมไปไล่หล่อนออก

                “พี่ ทำไมมึงหล่อจังวะ” ผมลามปามเอาแขนพาดคอแกเหมือนสนิทสนมกันมาแต่ชาติปางก่อน

                “คุณสูงครับ  ผมไม่ใช่เพื่อนเล่นคุณนะครับ” ไอ้พี่ลันยืดตัวตรงจนแขนผมต้องยกสูงขึ้นอีกพลางพูดเสียงเข้มหน้าตานิ่งสนิท

                “เอ้า  แล้วใครบอกว่ามึงเป็นเพื่อนเล่นกูวะ  มึงเป็นรุ่นพี่กูต่างหาก ใช่ไหมล่า ฮ่าๆ เอิ๊ก!” หัวเราะไปสะอึกไปครับ  ตอนนี้ไอ้พี่ลันหน้าดุมาก  สงสัยจะโกรธที่ถูกปีนเกลียวแต่ตอนนี้กูเมาครับ  เขาว่ากันว่าอย่าถือคนบ้าอย่าว่าคนเมา เพราะงั้นมึงอย่าตีกูนะพี่นะ

                “ถ้ารู้ว่าผมเป็นรุ่นพี่ทำไมคุณถึงกล้าลามปามผม!” ไอ้พี่ลันขึ้นเสียง

                “ปัดโธ่! ไม่พูดกูมึงก็ได้คร้าบ  เอาเป็นว่าทำไมพี่หล่อจังวะ เป็นเทวดาปลอมตัวลงมาเปล่าวะหรือพี่ไปทำศัลยกรรมมา  อืม...ก็บิดจมูกได้นี่หว่า” ผมยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ ไอ้พี่ลันก่อนจะบิดจมูกมันไปซ้ายทีขวาทีอย่างสนุกสนาน

                “ถ้าไม่หยุดผมจะสั่งทำโทษคุณ!!” ไอ้พี่ลันคำรามเสียงต่ำ  ตอนนี้กูเมา กูไม่กลัวหรอกครับ ฮ่าๆๆ

                “ปากก็น่าจูบว่ะ  ไม่เหมือนปากไอ้พี่เสือเลย ฮุ! นุ่มนะเนี่ย  น่าหม่ำจังเลย” ผมพูดพลางปีนขึ้นไปบนตักไอ้พี่ลันก่อนจะเอานิ้วชี้จิ้มๆ ปากพี่แกอย่างเมามัน

                “ใครวะพี่เสือ? กูชื่อไทนี่หว่า” ผมได้ยินเสียงไอ้พี่เสือดังแว่วๆ มา

                “ไทเกอร์ไง ฮ่าๆ เสือเคราแพะซะด้วย” เสียงไอ้พี่ขลุ่ยดังตามมาอย่างล้อเลียนก่อนเสียงเหมือนวัตถุบางอย่างกระทบกันจะดังขึ้น  ถ้าผมเดาไม่ผิดเสียงนั้นเกิดจากมือพี่เสือที่ฟาดลงกลางกบาลพี่ขลุ่ยแน่ๆ

                “เฮ้ย ไอ้ขลุ่ย  มึงเอามือถือมาถ่ายรูปไว้ดิ๊มันกำลังจะจูบกันแล้วนั่น เร็วๆๆ” เสียงไอ้พี่เสือดังขึ้นพี่ขลุ่ยจึงกุลีกุจอค้นหามือถือมาเตรียมตั้งกล้อง

                ส่วนผมน่ะหรือ...ตอนนี้ไม่รู้อะไรเป็นอะไรรู้แต่ว่าริมฝีปากที่เม้มแน่นตรงหน้ามันน่าจูบมาก  กลิ่นแอลกอฮอล์จางๆ ที่แผ่ออกมายิ่งดึงดูดให้อยากจูบเข้าไปใหญ่  ผมเผยอปากเล็กน้อยก่อนจะงับริมฝีปากล่างของไอ้พี่ลันเบาๆ  ผมนิ่งแช่อยู่อย่างนั้นเพราะไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไรต่อไป  แค่สัมผัสกันแค่นี้ผมก็รู้สึกดีจนไม่สามารถถอยออกไปได้

                ผ่านไปสักพักดูเหมือนว่าพี่ลันจะรู้ว่าผมรุกไม่เป็นแกจึงค่อยๆ เปิดริมฝีปากและงับปากผมคืน  แกดูดริมฝีปากผมเบาๆ ก่อนจะค่อยๆ อ้าปากผ่อนลมหายใจ  ผมทำตามเพราะเริ่มรู้สึกว่าลมหายใจมันติดขัด  มือหนาหยาบกร้านดันคางผมให้เชิดขึ้นก่อนลิ้นร้อนๆ จะค่อยๆ ละเลียดชิมรสที่ริมฝีปากของผม  รสแอลกอฮอล์ที่ปลายลิ้นของแกหวานเหลือเกินจนผมอยากจะกินมันไปเรื่อยๆ

                “อื้ม” ผมส่งเสียงในลำคอเบาๆ เมื่อพี่ลันเริ่มรุกหนักขึ้น  แกกวาดลิ้นเข้ามาในโพรงปากก่อนจะสูบเอารสชาติจากข้างในปากผมเหมือนเครื่องดูดฝุ่น(ดูกูเปรียบสิ)  ริมฝีปากผมถูกขบเบาๆ จนเกรงว่าเลือดจะไหลถึงจะเจ็บแต่กลับรู้สึกดี  ผมสอด